Żywność funkcjonalna

piątek, 16 marca 2012

Geneza żywności funkcjonalnej[1]

 

 

            Dieta człowieka przez ponad 10000 lat czyli od okresu Paleolitu do czasów okresu Paleolitu do czasów nam współczesnych uległa olbrzymim zmianom wynikającym ze zmian zachowań i nawyków żywieniowych jak i wartości odżywczej żywności. W tamtym czasie człowiek odżywiał się głównie mięsem upolowanej zwierzyny, rybami (owocami morza) oraz owocami dziko rosnących drzew, używał też prawdopodobnie rosnących wtedy różnego rodzaju roślin (ziół) jako przypraw. Przejście do odżywiania się żywnością przetworzoną o wysokiej zawartości sodu i uwodornionych tłuszczów, niskiej zawartości włókna, a także zmiany trybu życia spowodowało wzrost otyłości oraz chorób chronicznych takich jak choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2 oraz nowotwory.

            Badania nad bioaktywnymi czynnikami zawartymi w żywności i ich wpływem na zdrowie człowieka prowadzone są od kilkudziesięciu lat, a ich liczba jest ogromna. Bioaktywne związki mogą pomagać w zapobieganiu i redukowaniu występowania wielu chorób o przebiegu przewlekłym czyli ogólnie mówiąc poprawie zdrowia populacji. Tylko z tytułu stosowania kwasów tłuszczowych omega-3 i steroli roślinnych oszczędności w wydatkach na leczenie w USA szacuje się na  2-3 bilionów dolarów rocznie.

            Żywność, która zawiera bioaktywne składniki określa się obecnie jako żywność funkcjonalną.   

 

 



[1] V Międzynarodowa Konferencja Naukowa „Una Medicina Una Hygiena” Wrocław 5-6 listopada 2010, monografia. 

Tadeusz Kubiński – Badania kontrolne pozostałości chemicznych w żywności.